Saturday, 5 November 2011

కన్నీళ్ళే తోడుగా... మౌనమే భాషగా...


కనురెప్పల చివరినుండి జారుతున్న కన్నీటిచుక్కని అడిగా

నువ్వెప్పుడు వస్తావని...

సమాధానమివ్వకుండా మౌనంగా జారి పెదవిని తాకింది...!!!

జాలైనా  లేకుండా మనల్ని విడదీసిన ఈ విధిని అడిగా

నిన్నెప్పుడు చూస్తానని...

జవాబైనా చెప్పకుండా ఎప్పటిలాగే  నిశ్శబ్దంగా ఉండింది...!!!

మనమధ్య పెరిగిన భయంకరమైన ఈ  దూరాన్ని  అడిగా

ఎప్పటికి కరుగుతావమ్మ అని...

ఎప్పటికీ కరగను అని తన నిర్దయను చూపించుకుంది...!!!

వీచేగాలిని, పారేయేరుని,నీలాకాశాన్ని,కురిసే వర్షాన్ని,

పున్నమి చంద్రుని, వాకిట్లో పూచిన సన్నజాజుల్ని కూడా అడిగా

నువ్వెక్కడని...

సమాధానం లేదని సంకేతమిస్తూ మౌనంగా  ఉండిపోయాయి ...!!!

Sunday, 21 August 2011

వేణుగాన సవ్వడికై....



ప్రతిక్షణమూ
యుగాల నిరీక్షణమే
వేణుగాన సవ్వడికై 
ప్రాణమిచ్చు యదసడికై   
 రావని తెలిసి చూసే
 ఎదురు చూపులో 
ఎంత జీవమాధుర్యం .....



Monday, 15 August 2011

నా ప్రాణమా...

చేరలేని తీరమా దరికిరామ్మా...
చేరువైన దూరమా ఇకనైనా కరుగుమా...